پارمیس

7

بی تو این شهر برایم قفسی دلگیر است 
شعر هم بي تو به بغضي ابدي زنجير است
 
آنچنان مي فشرد فاصله راه نفسم
که اگر زود ، اگر زود بيايي دير است
 
رفتنت نقطه ي پايان خوشي هايم بود
دلم از هرچه و هر کس که بگويي سير است
 
سايه اي مانده زمن بي تو که در آينه هم
طرح خاکستريش گنگ ترين تصوير است
 
خواب ديدم که برايم غزلي مي خواندي
دوستم داري و اين خوب ترين تعبير است
 
کاش مي بودي و با چشم خودت مي ديدي
که چگونه نفسم با غم تو درگير است
 
تارهاي نفسم را به زمان مي بافم
که تو شايد برسي حيف که بي تاثير است

سوگل مشايخي